Dispersiya

testwiki saytından
Naviqasiyaya keç Axtarışa keç

Dispersiya təsadüfi dəyişənin sıçrama ölçüsüdür, yəni onun riyazi gözləmədən meyillənməsidir. O, D[X] ilə işarə olunur. Statistikada çox vaxt σX2 və ya σ2 işarələmələrindən istifadə edilir. Dispersiyanın kökü, yəni σ orta kvadratik meyillənmə adlanır. Standart meyillənmə də təsadüfi qiymətin vahidi ilə ölçülür. Dispersiya isə bu vahidin kvadratı ilə göstərilir.

Təyinatı

Tutaq ki, X təsadüfi qiymətdir, onda

D[X]=M[|X−M[X]|2]

burada M riyazi gözləməni göstərir.

Qeyd

  • Əgər təsadüfi qiymət X həqiqi ədədlərdirsə, onda riyazi gözləmənin xətti olması əsasında aşağıdakı düstur düzgündür:
    D[X]=M[X2]−(M[X])2;
  • Dispersiya təsadüfi qiymətin mərkəzi momenti sayılır;
  • Disperisya sonsuz ola bilər. Məsələn Koşi paylanması.
  • Disperisya moment funksiya yaradıcılarının köməyi ilə hesablana bilir U(t):
    D[X]=M[X2]−(M[X])2=U″(0)−(U′(0))2
  • Y1...Yn təsadüfi ardıcıllığın dispersiyasının riyazi gösləməsi belə hesablanır:
    D=∑i=1nYi2−(∑i=1nYi)2nn−1

Xassələri

  • İstənilən təsadüfi qiymətlərin disperisyası müsbətdir: D[X]⩾0;
  • Əgər təsadüfi qiymətlərin disperisyası sonludursa,onda onun riyazi gözləməsi də sonludur;
  • Əgər təsadüfi qiymət konstanta bərabərdirsə, onda onun dispersiya sıfırdır: D[a]=0. Əksinə mülahizə də doğrudur: əgər D[X]=0, olrsa, onda X=M[X] ;
  • İki təsadüfi qiymətlərin cəminin dispersiyası bərabərdir:
    D[X+Y]=D[X]+D[Y]+2cov(X,Y), burada cov(X,Y) — onların kovariyasiyasıdır;
  • Bir neçə təsadüfi qiymətlərin xətti kombinasiyasının istənilən disperisyası üçün aşağıdakı bərabərlik doğrudur:
    D[∑i=1nciXi]=∑i=1nci2D[Xi]+2∑1⩽i<j⩽ncicjcov(Xi,Xj), burada ci∈ℝ;
  • Xüsusi halda, istənilən asılı olmayan və ya korrelyasiya olmayan təsadüfi qiymətlər üçün bu düsturdan istifadə edilir: D[X1+...+Xn]=D[X1]+...+D[Xn] çünki, onların kovariyasiyası sıfıra bərabərdir;
  • D[aX]=a2D[X];
  • D[−X]=D[X];
  • D[X+b]=D[X].

Mənbə

  • 1.Колмогоров А.Н. Глава IV. Математические ожидания; §3. Неравенство Чебышева // Основные понятия теории вероятностей. — 2-е изд. — М.: Наука, 1974. — С. 63—65. — 120 с.
  • 2.Боровков А.А. Глава 4. Числовые характеристики случайных величин; §5. Дисперсия // Теория вероятностей. — 5-е изд. — М.: Либроком, 2009. — С. 93-94. — 656 с.